Laagland bouwt mee aan een nieuw woonzorgdorp in Torhout. Het nieuwbouwproject werd geconcipieerd als een aaneenschakeling van verschillende bouwvolumes. 2 hogere bouwvolumes huizen assistentiewoningen terwijl 2 andere bouwvolumes onderdak biedt aan een woonzorgcentrum. Tussenliggend vormt een 5de bouwvolume met gemeenschappelijke functies de schakel tussen beide woonvormen: zo ontstaat er een lint van diverse “gebouwen” die samen het nieuwe woonzorgdorp vormgeven.
Met BOPEC ontwerpt laagland architecten een multifunctioneel ambulant therapiehuis op de site van PZ Onzelievevrouw in Brugge.
Het project omvat aan de straatzijde een educatief centrum met ruime foyer, een conferentiezaal en verschillende vergaderruimtes. Dieper op het terrein vinden we 3.000 m² aan kantoor- en therapieruimtes, gestapeld over drie bouwlagen en georganiseerd rond een centrale binnentuin die zorgt voor licht, rust en verbondenheid. Beide gebouwdelen worden met elkaar verbonden via een transparant tussenvolume dat dienstdoet als uitnodigende inkomzone.
Voor school BuBaO De Hagewinde in Roeselare ontwierp laagland architecten een uitbreiding met klaslokalen en een nieuwe polyvalente zaal. Voor de nieuwe volumes werd er gekozen voor een dynamische architectuur met een afwisseling van hellende en platte daken. Deze volumetrie biedt ruimtelijkheid en kwaliteit aan de lokalen die ze huisvest en geeft een dynamiek aan de nieuwbouw. De bestaande gebouwen worden ook aangepakt: alle volumes worden aan elkaar geschakeld in een continue circulatie en de indeling van de diverse bestaande lokalen wordt logischer gegroepeerd en beter bereikbaar gemaakt.
Het wedstrijdontwerp voor de nieuwe Kunstencampus verenigt de Stedelijke Kunstacademie (SKAT) en de Stedelijke Academie voor Muziek en Woord (SAMW) in één gedeelde, veelzijdige leeromgeving tussen de Lakenmarkt en de historische Tuin De Brabandere.
Het ontwerp leest als een ensemble van drie volumes. Voor het “stadsvolume” aan de zuidkant van het gebouw richt zich op het stedelijke karakter. De structuur van het bestaande gebouw wordt hergebruikt om de milieu-impact te verminderen. In het centrale tussenvolume worden alle publiekstoegankelijke en performatieve functies samengebracht, waardoor dit deel het nieuwe hart van de campus wordt. In het “tuinvolume” aan de noorderkant van het gebouw worden de lokalen naast de rustige stadstuin geplaatst. Samen creëren ze een ruimtelijk ensemble en een overgang van stad naar tuin.
Het project AC Sint-Andries is een renovatie en uitbreiding van het bestaande administratief centrum van Sint-Andries Brugge. Het bestaande herenhuis, vastgesteld bouwkundig erfgoed daterend van de 19e eeuw, onderging een volledige en duurzame verbouwing. Aan de achterzijde van het gebouw maken de latere toevoegingen plaats voor een nieuwbouw. Deze nieuwe uitbreiding is visueel afgestemd op het bestaande gebouw: de wit gepleisterde gevels, grijze plinten en arduinstenen lijsten vertalen zich naar een hedendaagse uitvoering met sterk geritmeerde raamopeningen met aluminium schrijnwerk en een gevelbekleding van witte betonelementen op een antracietkleurige sokkel.
Met Het Knooppunt krijgt de campus van het Psychiatrisch Ziekenhuis Onze-Lieve-Vrouw in Brugge een nieuw multifunctioneel gebouw waarin therapie, ontmoeting en ondersteunende diensten samenkomen. Naast een hedendaags therapiecentrum huisvest het gebouw ook de centrale wasserij en linnendienst van de campus.
Het ontwerp vertrekt vanuit een heldere U-vorm die een beschutte binnentuin omsluit. Deze groene buitenruimte vormt het hart van het gebouw en biedt plaats aan ontmoeting, rust, informele activiteiten en tentoonstellingen. De verschillende therapieruimtes, kantoren, het ontmoetingscafé en de ondersteunende functies zijn logisch rond deze centrale plek georganiseerd, waardoor een overzichtelijke en uitnodigende omgeving ontstaat.
De architectuur ondersteunt een herstelgerichte zorgvisie waarin activering, ontmoeting en welzijn centraal staan. Dankzij een flexibele basisstructuur, opgebouwd volgens een vast modulair raster, kan het gebouw zich eenvoudig aanpassen aan toekomstige noden en veranderende zorgprogramma’s.
De materialisatie versterkt de identiteit van het gebouw en zijn relatie met de omgeving. Enerzijds zorgen lichtgroene gevelstenen ervoor dat het volume zich subtiel inpast in het parkachtige karakter van de campus. Anderzijds markeert een wit geglazuurde gevelsteen de voorgevel als een herkenbaar en uitnodigend gezicht naar de bezoekers. Deze heldere gevel begeleidt bezoekers op een natuurlijke manier naar de binnentuin en de centrale toegang, waar ontmoeting en therapie samenkomen.
Het project voor de Abdijschool van Zevenkerken betreft het bouwen van een nieuw sportcomplex op het mooie domein van de Sint-Andriesabdij te Brugge. In samenspraak met het schoolbestuur werd er gezocht naar een architectuur die zich inpast in de site en die de kernwaarden van de school in zich heeft. Dit heeft geresulteerd in een gebouw die enerzijds de typerende eigenschappen van de abdijgebouwen heeft, denk hierbij aan ritme, herhaling, cadans, eenvoud, en rationaliteit, maar die anderzijds ook duidelijke een hedendaagse inslag heeft. Elementen zoals de grijs-groene gevelsteen, de prominent aanwezige buitentrappen en de grote, polyvalent inzetbare sportzaal dragen bij aan deze eigentijdse inslag.
De renovatie van WZC Hof van Sente vertrekt vanuit de kwaliteiten van het bestaande gebouw. In plaats van een ingrijpende vervangingsnieuwbouw wordt gekozen voor een gerichte uitbreiding en renovatie, waarbij de bestaande structuur, circulatie en binnentuinen maximaal behouden blijven.
De bestaande, te kleine bewonerskamers worden naar buiten toe uitgebreid met een lichte, geprefabriceerde constructie. Zo ontstaat ruimte voor comfortabele, toekomstgerichte kamers met een volwaardige en integraal toegankelijke sanitaire cel. Grote raamopeningen versterken het contact met de groene omgeving en brengen meer daglicht tot diep in de kamers.
Een doorlopende galerij vormt een nieuwe laag rond het gebouw. Ze werkt als passieve zonwering en creëert tegelijk een beschutte overgang tussen binnen en buiten. Elke kamer krijgt zo een eigen overdekte buitenruimte met zicht op de binnentuinen.
Door zorgvuldig verder te bouwen op wat aanwezig is, wordt niet alleen de bestaande structuur maximaal hergebruikt, maar krijgt het woonzorgcentrum ook een nieuwe architecturale samenhang. De werken worden gefaseerd uitgevoerd, zodat de dagelijkse werking en zorgcontinuïteit tijdens de renovatie maximaal behouden kunnen blijven.
Laagland architecten nam deel aan de wedstrijd voor het bouwen van een schoolgebouw met internaat voor Ter Groene Poorte te Brugge.
Om het programma optimaal op de site in te planten en de toekomstige groene omgeving uit te rafelen naar de nieuwbouw, werd het gebouw vormgegeven als een “zigzag” die zich rond de bestaande structuur “De Pepermolen” plooit. De 6 leefgroepen van het internaat bevinden zich op de bovenste 3 verdiepingen, met een leefgroep in elke “plooi” van het gebouw.
De internaatkamers krijgen hun eigen karakter door de afwisseling van geperforeerde en niet-geperforeerde gevelpanelen die zich rond het gebouw wikkelen. Deze gevelopbouw fungeert zowel als privacy-scherm voor de internaatkamers als zonnewering. De open plint zoekt aansluiting bij de natuurlijke context van de toekomstige groene gordel en versterkt, in lijn met de mos-werking van de school, de interactie tussen gebouw, omgeving en gebruikers.
Het concept voor dit nieuwe schoolgebouw vertrekt vanuit de tweeledigheid van het gevraagde programma. Enerzijds heeft de school nood aan een multifunctioneel inzetbare (sport)zaal, anderzijds aan een diverse lijst aan lokalen.
Er wordt gekozen voor een heldere architectuur die dit programma van buitenaf leesbaar maakt. Het resultaat is een gebouw samengesteld uit 2 volumes. Een kopgebouw met diverse lokalen over 2 bouwlagen en een achterliggend volume met 1 bouwlaag bestaande uit een (sport)zaal. De zaal zoekt aansluiting met en activeert de speelplaats enerzijds, terwijl het kopgebouw de toegang tot de site en de inkom markeert. Beide volumes onderscheiden zich zowel in hoogte als uitlijning, maar worden gebonden door eenzelfde breedte, dakhelling, opbouw, detaillering en materialisatie.
Het project omvat de bouw van 60 sociale wooneenheden, verdeeld over vier vrijstaande bouwvolumes. De 4 urban villa’s bestaan elk uit vier gestapelde bouwlagen, waarbij elke verdieping is onderverdeeld in vier kwadranten. Dit resulteert in identieke woonentiteiten per laag, telkens voorzien van twee licht- en zichtoriëntaties voor een aangename woonkwaliteit. De kelderverdieping biedt ruimte aan technische lokalen en parkeerplaatsen.
Ieder bouwvolume heeft één accentgevel in wit geglazuurde gevelsteen. Deze 4 witte gevels richten zich naar het gemeenschappelijke binnenplein en accenturen de toegangen tot de Urban Villa’s.
De oude gebouwen van WZC ’t Ponton maken gefaseerd plaats voor een nieuwbouw. Dit nieuwe woonzorgcentrum biedt onderdak aan 96 bewoners en zet in op een heldere gebouwstructuur waarin wonen, ontmoeten en zorg elkaar versterken. Door het programma op te delen in kleinschalige leefgroepen ontstaat een overzichtelijke woonomgeving die menselijke schaal en leefkwaliteit centraal stelt.
Het gebouw is georganiseerd rond twee binnentuinen die zorgen voor daglicht, oriëntatie en een sterke relatie met de buitenruimte. Alle bewonerskamers liggen aan de gevel en kijken uit op de straat of het groen, terwijl de gemeenschappelijke leefruimtes aansluiten op terrassen en patio’s die ontmoeting en beweging stimuleren.
Ook de relatie met de buurt vormt een belangrijk uitgangspunt. Een open plint met publieke functies, heldere toegangen en een uitnodigende inkomhal maken van het gebouw een toegankelijke ontmoetingsplek. De ingetogen architectuur, uitgewerkt in een monolithische okerkleurige baksteen, geeft het woonzorgcentrum een tijdloze uitstraling en verankert het op een vanzelfsprekende manier in zijn stedelijke omgeving.
Dit ontwerpvoorstel voor het bouwen van nieuwe wooneenheden op de site van Mivalti in Tielt was onderdeel van een mededingingsprocedure met onderhandeling.
Het basisvolume van het gebouw bestaat uit 2 bouwlagen met een hellend dak. Dit volume wordt meerdere keren herhaald en zorgvuldig geplaatst binnen de bestaande bebouwde en natuurlijke omgeving: zo wordt de nadruk gelegd op huiselijke en herkenbare gebouwen. Vanuit een centraal punt in de kop van het gebouw vertrekken 2 armen, waarin zich elk de leefgroepen bevinden.
Dit voorstel van laagland architecten werd helaas niet weerhouden.
UNIE-K biedt intensieve residentiële zorg en dagondersteuning voor cliënten met complexe zorgvragen. Voor het F-gebouw staan huiselijkheid en kleinschaligheid centraal. In plaats van één groot bouwvolume te realiseren, wordt er gekozen voor drie losstaande gebouwen die telkens 2 leefgroepen huisvesten. Dankzij deze opzet leest het gebouw niet als één massief volume, maar als een verzameling kleinere, huiselijke eenheden. Deze structuren worden onderling verbonden en gegroepeerd rond een gedeeld voorplein. Elke leefgroep heeft hier haar eigen voordeur, wat een gevoel van autonomie en herkenbaarheid versterkt. Deze configuratie biedt elke leefgroep de mogelijkheid om zelfstandig te functioneren, terwijl de gedeelde buitenruimte een natuurlijke interactie tussen de groepen stimuleert.
Het opleidingsgebouw voor Syntra West Kortrijk is opgevat als balkvormig volume bestaande uit 4 bouwlagen: op het gelijkvloers bevindt zich het werkatelier, de 2 bovenliggende verdiepingen huisvesten de klaslokalen terwijl zich in de kelder een parkeergarage bevindt. Het gebouw is flexibel opgebouwd, wat aanpassingen in de toekomst mogelijk maakt. De transparante plint maakt een connectie ten noorden en zuiden van het balkvormige volume. Het gebouw bakent het perceel af en ordent het, maar sluit zich niet af van haar context.
Sint-Pietersmolenwijk is een multifunctioneel zorgsite in de groene omgeving van de Sint-Pietersplas in Brugge. Het project verenigt een woonzorgcentrum, een dagverzorgingscentrum, een kinderdagverblijf en buitenschoolse opvang in een open en inclusieve zorgcampus.
Ondanks de omvang van het programma staat de menselijke schaal centraal. Het gebouw is opgebouwd uit vijf volumes die zich in een meanderende vorm rond patio’s ontwikkelen. Zo wordt de massiviteit doorbroken en ontstaat een heldere, transparante architectuur met veel daglicht, doorzichten en een sterke relatie met het omliggende landschap. Individuele kamers bieden rust en privacy, terwijl de gemeenschappelijke leefruimtes aansluiten op beschutte patio’s en terrassen die ontmoeting, activiteit en contact met het groen stimuleren.
Een zorgvuldig gekozen materialenpalet van leemkleurige baksteen en bronskleurig aluminium geeft het gebouw een tijdloze uitstraling die aansluit bij zijn omgeving. Ook op technisch vlak zet het project in op duurzaamheid, met fossielvrije verwarming en koeling via betonkernactivering, een BEO-veld en restwarmte uit het stedelijk warmtenet. Zo ontstaat een toekomstgerichte zorgsite waarin architectuur, landschap en zorg elkaar versterken.
